Każdy dorosły człowiek musi pracować, żeby zapewnić sobie i najbliższym możliwość przeżycia choćby od 1 do1. Fizycznie, umysłowo – pracujesz. Za ten wysiłek oczekujesz zapłaty, adekwatnej do włożonej pracy. Jakbyś się poczuł, pracując ciężko (choćby) cały miesiąc, nie otrzymując jakiegokolwiek wynagrodzenia, a jedynie wyróżnienie za produktywność?

Tak właśnie jest w polskim rapie. Artyści spędzają wiele godzin na tworzeniu tego co chcą sprzedać. Raperzy piszą teksty, wprowadzają poprawki, nagrywają trenując flow,  DJ’e tworzą bity, mixują, masterują. W końcu opracowywana jest okładka, wkładka, nadruk na płytę itd. Gotowy materiał trafia do wytwórni. Dalej tłocznie, drukarnie, i sklepy. Co w sklepach? Szał, ludzie zachwyceni nową produkcją po przesłuchaniu singla i oglądający płytę. „W Internecie jest wszystko”, więc tam publikowane są teledyski, płyta promowana a raperzy udzielają wywiadów w ramach reklamy. Niestety, tam znajdziemy także tą samą produkcję co na sklepowej półce, w nieco innej formie. Najczęściej jednoplikowe archiwum, zawierające mocno skurczone utwory w postaci empetrójek. Polacy,  jak zwykle – jeśli mają możliwość nie płacenia za coś to nie płacą. Zadowoleni pobierają plik na pulpit, wypakowują i słuchają. Raper nie zyskuje, otrzymując bardzo niskie wynagrodzenie, ledwie starczające na opłacenie studia, bo o życiu z muzyki nie ma mowy – właśnie przez osoby myślące „Jedna osoba nie kupi to nie zbiednieje”. Żeby zarobić na muzyce, trzeba mieć własną wytwórnię lub wieloletni staż i wiernych fanów. Płyta może nawet dostać najwyższe oceny we wszystkich możliwych instytucjach, ale co z tego ma artysta? Satysfakcję. Słyszy brawa, wiwaty a mimo tego nie może poświęcić się w pełni swojej pasji. Wielu będzie krzyczeć że istnieje też rozwinięte podziemie, dające muzykę za darmo, ale tylko część produkcji ze wszystkich może się równać z wydanymi legalnie. Kolejny argument „fanów” : Komercja! Co to właściwie znaczy. Że tworzy pod publikę? Niestety, pomyłka. Obecnie jest tylko kilku raperów w tzw „1 lidze”, którzy nagrywają kiepsko, a jednak ich twórczość trafia do ludzi. Reszta została zniszczona, rap zaczyna się podnosić po okresie kiedy była na niego moda, choć niedługo to wróci, przez trend na noszenie hiphopowych ubrań. Komercja znaczy tyle co sprzedawanie dużej ilości płyt. Nie ma co się z tym kryć, ale tylko tak można trafić do szerszej grupy odbiorców. „Podziemni” także zarabiają na rapie, choć wielu myśli że tak nie jest. Dobrze, płyta jest wydawana za darmo, lub sprzedawana za koszt pudełka i płyty, ale raper gra koncerty. Wielu za zwroty, tylko i wyłącznie dla publiki, lecz ogółem aby zarobić. Na sprzęt, rozwinięcie domowego studia czy wydanie kolejnej płyty. To już nie te czasy kiedy raperzy harowali żeby kupić płyty, dać swoje słowa ludziom z ręki do ręki i grać na domówkach. Choć wielu deklaruje, że dołożą do biznesu żeby robić rap, mówią to tylko ci, którzy są pewni że nigdy nie będą musieli tego zrobić czyli najpopularniejsi.

Wracając do tematu kupowania oryginalnych krążków. 1 osoba na 20 kupuje płytę oryginalną, reszta słucha ze skradzionej kopii. Są również osoby które chcą sprawdzić materiał. To jest szczęście w nieszczęściu. Ściągają, korzystają z utworów i dopiero gdy trafią w ich gusta zmierzają do sklepu aby kupić album i oddać szacunek artystom. Niby lepsze wyjście, ale może zrozumiesz gdy porównam to dość drastycznie do dziewczyny. Chcesz zdobyć partnerkę, ale to wyższa klasa i żeby z nią być trzeba się postarać – kupić kwiaty, zaprosić na kolację (czyt. Wydać). Więc aby nie wyrzucać pieniędzy w błoto bo jeszcze dobrze jej nie poznałeś, zdobywasz (bez żadnego wysiłku) jej siostrę bliźniaczkę. Ma ograniczone horyzonty myślowe, więc od razu zrażasz się do swej pierwotnej wybranki. Wyobrażasz sobie taką sytuację? Pomyślisz – Paranoja, co on pieprzy. Tak dzieje się z rap płytami w Polsce. Przecież są inne wyjścia aby zapoznać się z materiałem przed zakupem. Single, krótkie fragmenty do przesłuchania na stronach internetowych, recenzje czy choćby słuchawki w Empiku do czegoś służą, prawda? Coraz więcej artystów decyduje się na udostępnienie legalnego odsłuchu – właśnie aby zapobiec ściąganiu.

Piracka płyta to towar zajmujący wiele mniej niż pierwotnie, więc z czegoś okrojony. Z mocnych bębnów, głębokich basów i przenikającego czaszkę wokalu (Jeśli raper takowy posiada). Pliki mp3 są często suche, pozbawione muzycznych odczuć. Różnicę można zauważyć porównując jakikolwiek utwór. Nawet najlepsza karta dźwiękowa, najwyższej jakości głośniki nie dadzą choćby namiastki tego co jakakolwiek wieża hi fi z oryginałem w napędzie. Według mnie, nawet odtwarzając oryginalną płytę lepiej ją uruchomić na czymś innym niż PC. Swoją drogą to coś niesamowitego że najlepsze napędy w komputerach nie dadzą tego co wiekowa wieża hifi. Krążek audio jest ponad wszystkim w swojej klasie. Nie dorównują mu nawet tzw. „bezstratne” (o zgrozo) formaty FLAC czy wav. Lepsze są tylko niestety wyparte niemal całkowicie płyty winylowe (bo analog to analog, choć nie do odróżnienia dla ludzkiego ucha), a najwyżej w hierarchii jakość studyjna, niemożliwa do przekazania przeciętnemu słuchaczowi.

Według mnie jest jeszcze kilka szczegółów oprócz różnicy jakości, które skłaniają słuchaczy do kupna płyt. To wyjątkowe uczucie przy zakupie, zdarcie folii, pierwszy odsłuch „na swoim”, książeczka, wlepki dorzucane sporadycznie a przede wszystkim duma z powiększenia kolekcji, oddanie szacunku artyście i możliwość nazwania siebie PRAWDZIWYM SŁUCHACZEM!

Co Wy sądzicie o wkraczaniu rapu w takie sfery i łączeniu go z muzyką elektroczniną tego typu? Może ktoś z Was był już na podobnej imprezie? Ja jestem na tak, pod warunkiem że są to okazjonalne utwory czy eksperymenty, a nie trwały trend. Lubię innowacje w hip hopie, ale tego typu połączenia to moim zdaniem inny gatunek muzyczny, a ja lubię bardziej klasyczny rap, który wciska w podłogę (jak nawija sam Pezet )!

Note: There is a poll embedded within this post, please visit the site to participate in this post's poll.

Najlepsi 2010 według redaktorów Hip Hop Nie Umarł:

Najlepsze albumy roku 2010:

Hi Fi Banda „23:55”, Lukatricks „Czarne Złoto”, PiH „Dowód Rzeczowy nr 1”, Dj 600V Mixtape Prosto 2

Najlepszy artysta roku 2010:

Diox, OSTR, Ero

Najważniejsze wydarzenie roku 2010:

Koncerty Małpy, Beef Peja vs Tede, Powrót hip hopu do telewizji

Najlepszy nielegal roku:

Słoń/Mikser  ”Dem6n6l6gia”

Kilka słów podsumowania:

Soter:

1. Album roku:

HI FI Banda „23:55” jest moim zdecydowanym faworytem jeżeli chodzi o najlepszy album umijającego roku. Są to artyści, którzy jako jedni z nielicznych na polskiej scenie, próbują wybić się bazując na olbrzymim talencie do muzyki i rapu każdego z członków, a nie promowaniu tej czy innej ideologii. Prócz tego w ich rapie nie braknie przekazu, który niesie ze sobą wiele pozytywnej energii, a tego często było brak na polskiej scenie.

Moje inne ulubione pozycje tamtego roku to Donguralesko „Totem Leśnych Ludzi” – album, który mnie zachwycił całkowicie nowym brzmieniem i znakomitymi podkładami oraz DJ 600V Mixtape Prosto, na którym znajduje się wielu znakomitych artystów z polskiej sceny. Dużo czasu poświeciłem na słuchanie pierwszego krążka braci Pezeta i Małolata „Dziś w Moim Mieście”, jednak ta produkcja nieco mnie rozczarowała. Mogę powiedzieć o niej tylko „dobra”, a po braciach Kaplińskich można spodziewać się najwyższej jakości.

2. Artysta roku:

Moim zdaniem jest to Diox, najbardziej rozpoznawalna postać HI FI Bandy. Zarówno na „23:55” jak i gościnnie dogranych zwrotkach warszawski raper prezentuje najwyższy poziom i unikalny styl.

3. Wydarzenie roku:

Zdecydowanie wydarzeniem, które największych echem odbiło się w polskim hip hopie jest beef Peja vs Tede. Co prawda został zapoczątkowany w roku 2009, ale zakończył się dopiero w ubiegłym. Emocjonowali się nim nawet Ci, których hip hop nie interesuje.

Mat_erial:

1. Album roku - Lukatricks „Czarne złoto”:

Wyprodukowana przez Lukatricks i wydana pod szyldem Gopside płyta „Czarne złoto” to prawdziwy tłuścioch. Zebranie takich postaci jak Abradab, Eldo, Fokus, Gutek, Gano, Tede, OSTR, PIH, Bas Tajpan, Dj Feel-X, Dj Motyl, Joka, HST, Reno czy Smarki do łatwych z pewnością nie należało. Czternaście kawałków doskonale prezentuje jak mocna jest dziś śląska scena. Płyta, której nie można pominąć również za wirtuozerię słowa pokazaną przez HST w numerach „Talar” czy „Nienawiść” bezapelacyjnie miażdży! Wielkie gratki!

2. Artysta roku – O.S.T.R.:

Żadna nowość. Ostrowski kolejny rok wprawia nas w zachwyt, tym razem przemyślane i niebanalne teksty łącząc z surowym brzmieniem. Wszystkie projekty, w których w tym roku brał udział („Złodzieje zapalniczek”, „Czarne złoto”, „Abradabing”) to bomby. Na szczególną uwagę zasługuje „Tylko dla dorosłych” – ciekawy koncept komiksu oraz płyty z historią i wstępem do właściwego albumu. Najbardziej hardcorowa płyta OSTRego.
OSTR kolejny rok nie schodzi poniżej poziomu, który do tej pory sam wyznaczał. Zawsze dobre teksty wspierane muzyką, którą nie bez kozery zwykle dodaje na oddzielnym krążku w formie instrumentali, plasują tego rapera na szczycie mojej listy w kategorii artysta roku 2010.

3. Wydarzenie roku – koncerty Małpy:

Minął już ponad rok od wydania nielegala Małpy „Kilka numerów o czymś”, a mimo to każdy jego koncert to wielkie wydarzenie w każdym mieście. Człowiek znikąd, bo tak możemy określić rapera, który w wieku 25 lat wydał pierwszą płytę, wciąż trzęsie hip hopową sceną koncertową w Polsce. Każdy koncert to impreza, na którą ostatnie bilety rozchodzą się kilka dni wcześniej, więc zwykle stanie pod klubem tuż przed koncertem z nadzieją na wejście jest bez sensu.
Nawet teraz (tj. 14 i 15 stycznia 2011) planowane są podwójne koncerty w tym samym miejscu (Poznań), tak by wszyscy chętni mogli usłyszeć „Kilka numerów o czymś” na żywo. Jak dla mnie człowiek, który wydał nielegala i przez to wywarł tak wielki wpływ na polską rap-scenę to prawdziwy fenomen. Małpa pokazał, że teksty gdzie każde słowo jest dobrane z rozmysłem, poparte beatami producentów klasy The Returners jest znacznie lepszą drogą ku chwale niż dawanie dupy w programie „Mam talent”.

JcMoks:

1. Album roku :

W tej kategorii zdecydowanie „Pih – Dowód Rzeczowy Nr1” , płyta nagrana w bardzo ciekawej konwencji i pełna doskonałych brzmień . Do całości doskonale pasujące flow Piha które jak zwykle miażdży.
Drugą najciekawszą pozycją a zarazem debiutem roku jest „HiFi Banda 23.55” chłopaki pokazali że nie trzeba mieć dwunastoletniego stażu na scenie żeby nagrać bardzo dobry zróżnicowany album .

2. Artysta Roku :

Tu być może wszystkich zaskoczę ale moim zdaniem artystą roku jest „Ero”. Co prawda nie wydał żadnej płyty, ale przecież nikt nie powiedział że artystą roku musi zostać wykonawca który coś sam wypuścił . Nie było w tym kraju drugiego takiego MC , imponuje mi ilość jego gościnnych zwrotek na wszelkiego rodzaju projektach i do tego na wszystkich bardzo wysoki poziom. Nie słyszałem słabej zwrotki w jego wykonaniu tym roku .

3. Nielegal roku:

Bez dwóch zdań dla mnie podziemny album roku oczywiście Słoń – DEM6N6L6GIA , bardzo dobre bity Miksera (jedne z lepszych jakie w tym roku słyszałem), ogólnie całość fajnie trzyma się kupy , nie ma słabszych kawałków .

Agis:

1. Najlepszy album roku:

Ciężko jest mi coś wybrać w tej kategorii, ponieważ było kilka dobrych produkcji. Niemniej jednak stawiałbym na DJ 600V Mixtape prosto, bo było na nim wiele dobrych kawałków i występuje wielu artystów z pierwszej półki.

Moją uwagę zwróciły również: Pokój z Widokiem na Wojnę, Hi Fi Banda „23:55” oraz Pezet&Małolat „Dziś w moim mieście”

2.Najlepszy artysta roku:

dla mnie to zdecydowanie cała HI Fi Banda (Diox, Hades, Czarny i Dj Kebs) bo są nowi, świeży, wydali zajebiste produkcje  caly czas się rozwijają, oprócz tego uważam że można zwrócic uwagę na Słonia bo też wydał dobry materiał, bardzo podobał mi się też Kobra.
Dodatkowo myślę, że dla Eldo to był bardzo dobry rok, był drugi w Opolu (przegrał z Tede) i jego płyta była wysoko przez długi okres czasu na liście polskich bestsellerów OLIS, zgodzę się również z Jackiem że Ero byl zajebisty – chyba najlepszy gość ze wszystkich MC i każdy chciałby z nim nagrać.

3. Najważniejsze wydarzenie:

Uważam że jest to powrót hip-hopu do telewizji (np. weekend z hifi banda w vivie i kilka teledysków). Ogólnie hip-hop jest coraz bardziej rozpowszechniany oraz lepiej oceniany i akceptowany przez media i społeczeństwo.

- w kategorii Artysta Roku nominowany jest TEDE

- w kategorii Charts Awarda – Monopol Jędkera (nie jest to hip hopowy projekt ale postanowiłem o nim wspomnieć z uwagi na Jędkera)

- HIFI Banda – Debiut Roku

- w kategorii Teledysk Roku mamy dwie hip hopowe nominacje: Prosto Mixtape i klip do kawałka „I żeby było normalnie” oraz Tede feat. Mrozu „Pali się dach”

- Płyta roku – Tede ze swoim dwupłytowym albumem „Fuck Tede/Glam Rap”

Nominowanym artystom szczerze gratulujemy i cieszymy się, że najważniejsza stacja muzyczna w tym kraju docenia artystów hip hopowych. Oby tak dalej!

pod tym linkiem możecie głosować na swoich ulubionych artystów do czego zachęcamy

Podsumowanie 2010 według Chady dostępne pod tym linkiem.

Bilans Peji w 2010 roku (wg niego samego):

„50 koncertów, jedna flacha wódki, 2 złote płyty, dwa beefy, jeden wyrok, 5 klipów”

trzeba przyznać, że Rychu w 2010 się nie opierdalał.

link do pełnego podsumowania Peji

Ciekawe informacje dobiegają z trasy koncertowej Pezeta i Małolata promującej ich najnowszy wspólny album „Dziś w moim mieście”. Na jednym z lokalnych portali internetowych o Opolu ukazała się relacja z ostatniego koncertu raperów z Warszawy. Według autora obaj artyści byli w stanie wskazującym i jeden z nich średnio pamiętał teksty. Całą relacje możecie przeczytać pod tym linkiem. Osobiście zgadzam się z autorem relacji, że w ten sposób artyści ukazują częściowy brak szacunku dla swoich słuchaczy oraz uważam, że jest to mało profesjonalne zachowanie.
A jakie jest wasze zdanie na ten temat?

link do pełnego artykułu dotyczącego występu Peji na „osiemnastce”